Gemeentelijke uitgaven aan asielopvang heroverwegen

Op dit moment heeft de gemeente contractuele afspraken met dierenasielen waarbij per binnengebracht huisdier bedragen kunnen oplopen tot € 100,- per dier. Volgens Calvin Bax (Lijst 5) is dit gemeenschapsgeld dat niet bedoeld is om het afstand doen van huisdieren te faciliteren wanneer eigenaren hun verantwoordelijkheid niet meer willen dragen. “Wanneer iemand bewust kiest voor een huisdier, kiest men voor langdurige verantwoordelijkheid. Daar hoort ook financiële draagkracht bij,” stelt Calvin Bax (Lijst 5). “Het is geen taak van de gemeente om afstand van huisdieren financieel te stimuleren met gemeenschapsgeld waar de belasting betaler hard voor gewerkt heeft. Wel is het een taak van de gemeente om dierenwelzijn te stimuleren.” In plaats van publieke middelen te gebruiken voor vergoedingen rondom afstand, pleit Calvin Bax (Lijst 5) voor investeringen in voorzieningen die het dierenwelzijn daadwerkelijk versterken.

Investeren in hondenvoorzieningen, Preventieve investeringen en Collectieve dierenverzekeringen

Veel inwoners bezitten actieve hondenrassen zoals Mechelse herders, Jack Russells, Border Collies en Staffords. Deze honden hebben ruimte nodig om te rennen, spelen en hun energie kwijt te kunnen. Onvoldoende beweging kan leiden tot gedragsproblemen en overlast. Calvin Bax (Lijst 5) stelt daarom voor om middelen in te zetten voor toegankelijke, omheinde hondenvoorzieningen – bijvoorbeeld een hondenspeeltuin – waar honden veilig kunnen ravotten. Preventieve investeringen verminderen overlast en verkleinen de kans dat honden uiteindelijk in het asiel belanden. Dierenartskosten kunnen aanzienlijk zijn, zeker voor inwoners zonder verzekering. Calvin Bax (Lijst 5) wil daarom dat het college van B&W onderzoekt of – analoog aan de collectieve zorgverzekering – een collectieve dierenverzekering kan worden georganiseerd voor inwoners die financieel niet zelfredzaam zijn. Hiermee wordt financiële zelfredzaamheid vergroot en wordt voorkomen dat gemeenschapsgeld indirect wordt aangewend voor particuliere dierenartskosten. Mogelijk wordt het chippen van katten dit jaar landelijk verplicht. De kosten bedragen circa € 15,- per kat. Volgens Calvin Bax (Lijst 5) dienen deze kosten niet via de belastingbetaler te worden opgevangen wanneer eigenaren dit zelf niet willen of kunnen bekostigen. Een collectieve dierenverzekering kan hier een oplossing bieden.

Daarnaast vindt Calvin Bax (Lijst 5) dat de gemeente, waar juridisch mogelijk, aanvullende voorwaarden mag stellen aan personen die structureel meer nestjes fokken dan toegestaan. Het fokken van dieren vereist expertise, kennis en naleving van regelgeving. Broodfok ondermijnt dierenwelzijn en moet actief worden tegengegaan.

Dierenwelzijn zonder betutteling van boeren

Calvin Bax (Lijst 5) benadrukt dat boeren moeten kunnen blijven boeren met correct gebruik van materieel. Zolang agrariërs diervriendelijk en zorgvuldig omgaan met hun dieren, dienen zij niet geconfronteerd te worden met onnodige of betuttelende regels. “Dieren maken al mijn hele leven deel uit van mijn bestaan,” aldus Calvin Bax (Lijst 5). “Ze zijn er wanneer je ze nodig hebt, zonder oordeel. Iedereen gun ik een huisdier. Maar verantwoordelijkheid hoort bij die keuze en daar komen financiële verplichtingen bij kijken. Net zoals de keuze om doelbewust voor kinderen te kiezen.” Calvin Bax (Lijst 5) concludeert dat het bevorderen van dierenwelzijn een duidelijke gemeentelijke taak is – mits dit gebeurt zonder onnodige besteding van gemeenschapsgeld en met respect voor inwoners, ondernemers en boeren. Calvin Bax (Lijst 5) voegt daaraan toe: “Dat is hoe wij het gaan doen'' voor alle informatie over Calvin Bax (Lijst 5) https://CalvinBax.nl